Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/5027 K.2010/11225

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin 1. fıkrasına göre uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sanıkların (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmelerine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken, "5237 sayılı TCK.nun 53/2. maddesi gereğince verilen hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sanıkların madde de sayılan haklardan yoksun bırakılmalarına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "5237 sayılı TCK.nun 53/2. maddesi gereğince verilen hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sanıkların madde de sayılan haklardan yoksun bırakılmalarına" ilişkin kısmın çıkarılıp yerine "sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 6.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.