Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/5774 K.2010/8428

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında "mütecaviz sarhoşluk" suçundan 5326 sayılı Yasanın 35. maddesine göre verilen idari para cezası tayinine ilişkin karar aynı Kanunun 29. maddesi gereğince itirazı kabil olup temyiz olanağı bulunmadığından, sanığın bu suçtan kurulan hükme ilişkin başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itiraz merciince mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

2- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ceza tayininde gerekçeleri gösterilerek kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza seçilerek uygulama yapılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

3- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak: 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmünün 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olduğu.

5237 sayılı TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı, ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanmasının mümkün olabileceği gözetilerek, 765 sayılı TCK. ile 647 sayılı Yasanın ilgili hükümlerinin olaya uygulanması, bundan sonra 5237 sayılı TCK.na göre de uygulamanın gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak hüküm kurulması gerekirken, böyle bir karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapılmaksızın yazılı biçimde hüküm kurulması,