Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/6045 K.2010/10241

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.3.2009 tarih ve 2008/245 esas, 2009/49 sayılı kararı gözönüne alındığında tebliğnamede yeralan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, bu yoksunluğunun kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 12.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.