Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/6088 K.2010/3387

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

A- 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında.

5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek ve 5237 sayılı TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı, ikisinin birlikte uygulama olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanmasının mümkün olabileceği gözönüne alınarak, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

B- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre temel adli para cezasının 440 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- 765 sayılı TCK sanık lehine kabul edildiği halde, takdiri indirimin reddinin 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesine göre yapılması,

3- Hükme esas alınan ve davanın dayanağı olan Kriminal Polis Laboratuvarı raporunun onaysız fotokopiden ibaret bulunması,