Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/6181 K.2010/7618

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.1996 tarih 106-879 E/K sayılı 29.12.1998 infaz tarihli sabıkası gözetilerek tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Yaralama suçundan hüküm kurulurken, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca sanığın geçmişteki hali suç işleme konusundaki eğilimi irdelenip gerekçe kişiselleştirilmeksizin, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan yasa hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hüküm kurulurken, 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmünün 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olduğu; tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanamayacağı;

yine, 5237 sayılı TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı, ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanmasının mümkün olabileceği gözetilerek, 765 sayılı TCK. ile 647 sayılı Yasanın ilgili hükümlerinin olaya uygulanması, bundan sonra 5237 sayılı TCK.na göre de uygulamanın gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak hüküm kurulması gerekirken, böyle bir karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapılmaksızın yazılı biçimde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

765 sayılı TCK.nun sanık lehine olduğu belirtildiği halde müsadere ve mahsubun 5237 sayılı TCK.nu uyarınca yapılması suretiyle karma uygulama yapılması,