Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/6364 K.2010/9171

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanma konusunda vaki talep üzerine yapılan yargılama sonunda; hükümlülüğüne ve müsadereye dair (BULANIK) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2005 gün ve 2003/91 esas, 2005/223 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 25.4.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın bildirdiği son adresi olan "Aydıntepe mahallesi 28. Sk. No:3 Şehitkamil/Gaziantep" olduğu gözetilmeden yanlış adrese gerekçeli kararın tebliğ edildiği, bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesine göre yapılan gıyabi karar tebliğinin geçersiz olduğu anlaşılmakla, ıttıla üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek sanığın temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 19.4.2006 günlü ek karar kaldırılarak esas hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında.

5237 sayılı TCK. nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olduğu; tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanamayacağı.

5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre lehe erteleme koşulları taşıdığı, gözönüne alınarak lehe hükümlerin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,