KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2008/7236 E., 2010/3998 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2010
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; 19.9.2002 gün ve 2002/106 esas, 2002/163 karar sayılı ilamın aynen infazına ve uyarlama talebinin reddine dair (ELMALI) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.6.2005 gün ve 2005/148 esas, 2005/144 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 9.5.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1.6.2005 tarihinden önce kesinleşen hükmün anılan tarihte yürürlüğe giren 5237, 5252 ve 5271 sayılı Yasaların lehe hükümlerinin değerlendirilmesi ve olaya uygulanması niteliğindeki başvuru üzerine anılan yasalarda somut olay ve uygulamaya ilişkin olarak duruşma açılıp gerekleri yerine getirilmesi suretiyle karar verilmesini zorunlu kılan lehe bir düzenleme bulunmaması nedeniyle 5252 sayılı Yasanın 9/1. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hükümlerin derhal uygulanabileceği" hükmüne dayanılarak evrak üzerinde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
Aynen infazına karar verilen 19.9.2002 tarih, 2002/106 esas ve 2002/163 sayılı kararda;
1- 5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bir" Türk Lirası küsurunun atılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Suça konu sahte paraların müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca T.C Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2008/7236, K. 2010/3998, 15 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama