Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/7497 K.2010/11377

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:

1- Mağdur göçmenlerin beyanı ve dosya içeriğine göre yasadışı yollardan İran üzerinden Türkiye'ye giriş yapan ve buradan İstanbul'a gitmek isteyen göçmenleri Doğubayazıt ilçesinden alan sanık ..., Iğdır ili Tuzluca ilçesine götürerek, sanık ...'e ait ahırda barındırarak, süre içerisinde ihtiyaçlarının sanıklar tarafından karşılandığı ve yapılan ihbar sonucunda yakalandıkları, sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 79. maddesi uyarınca verilen cezadan teşebbüs nedeniyle anılan Yasanın 35. maddesine göre indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

2- Aynı gerekçelerle temel hapis cezasının alt sınırdan, temel adli para cezasına esas gün sayısının ise alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddenin uygulanması sırasında 1. fıkrasının c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerini koşullu salıverilmeye kadar kullanılamayacağının hükümde belirtilmemesi,

4- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 6.12.2006 tarihli 5560 sayılı Yasa ile değişiklik yapılana kadar yürürlükte olan 23. maddesinin uygulanma olasılığının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 7.10.2010 gününde 2, 3 ve 4 numaralı fıkralar oybirliğiyle, 1 numaralı fıkra oyçokluğuyla karar verildi.

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıkların suçlarının "imkan sağlamak" biçiminde tamamlanmış olduğu düşüncesiyle (1) nolu bozma nedenine katılmıyoruz.