Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/7543 K.2010/2265

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın ertelemeye engel eski mahkumiyetinin bulunması karşısında tebliğnamedeki (1) no.lu bozma düşüncesine katılınmamıştır. Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak, 1- Sanık müdafiinin aşamalardaki, sanık hakkında lehe indirim maddelerinin ve 647 sayılı Yasanın maddesinin uygulanmasına ilişkin isteklerinin, 5237 sayılı TCK.nun 62. ve 50. maddelerini de kapsadığı gözetilmeden, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan hüküm kurulurken bu hususlarda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,

2- İlk hükmün, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren yasaların lehe hükümlerinin değerlendirilmesi için bozulduğu; sanık müdafiinin de sanık hakkında lehe indirim maddelerinin ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanmasına ilişkin isteklerinin bulunduğu dikkate alınarak.

5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, 6136 sayılı Yasaya göre temel cezalar belirlendikten sonra, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmünün 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olduğu; tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı Yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de

uygulanamayacağı; yine, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre lehe seçenek yaptırımlar ve koşullar taşıdığı gözetilip, 765 sayılı TCK. ile 647 sayılı Yasanın ilgili hükümlerinin olaya uygulanması ve değerlendirilmesi, bundan sonra 5237 sayılı TCK.na göre de uygulama ve değerlendirmenin gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak hüküm kurulması gerekirken, böyle bir karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapılmaksızın yazılı biçimde hüküm kurulması,