Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/7549 K.2010/1670

Gereği görüşülüp düşünüldü: Müştekiyi ayaklarından zincirle bağlayıp, kilitleyen sanığın eyleminin TCK.nun 109/2 madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir; ancak,

Sanık hakkında, "kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksun bırakılmanın, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 madde ve fıkrası uyarınca koşullu salıverilme halinde son bulacağı gözetilmeden, aynı maddenin 2. fıkrasına göre hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksunluğa karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "sanığın cezasının infazı süresince 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/1-a, b, c, d, e maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına" ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi alt soyu