Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/8109 K.2010/8367

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkası gözönünde bulundurularak hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddenin uygulanması sırasında 1. fıkrasının c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerini koşullu salıverilmeye kadar kullanamayacağının hükümde belirtilmemesi,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda ertelenmiş para cezalarının aynen infazına ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, sanık hakkında erteli bulunan para cezasının 765 sayılı TCK.nun 95/2 madde ve fıkrası uyarınca aynen infazına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme "TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerini koşullu salıverilmeye kadar kullanılamayacağı" ibaresinin ilavesi ve hükümden "Sanık hakkında Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinden 12.5.2005 tarihinde verilip 6.6.2005 tarihinde kesinleşen 2005/91 esas, 2005/113 karar sayılı ertelenmiş mahkumiyetinin 765 sayılı TCK.nun 95/2 maddesi uyarınca düşülerek aynen infazına" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün oybirliğiyle istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.