Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/8135 K.2010/7390

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanıkların, suça konu sahte paraları taklit ettikleri veya taklit eylemine katılmaksızın, taklit edenle veya aracısı (mutavassıtı) ile anlaştıkları yahut taklit edenden yada aracısından aldıkları konusunda dosyada bir kanıt bulunmadığı, dolayısıyla haklarında 765 sayılı TCK.nun 318. maddesinin uygulanmasının gerektiği gözetilerek.

5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, 765 sayılı TCK.nun ilgili hükümlerinin olaya uygulanması, bundan sonra 5237 sayılı TCK.na göre de uygulamanın gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak buna göre hüküm kurulması gerekirken, böyle bir karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapılmaksızın, yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle 5237 sayılı TCK.nun uygulanması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK. nun 53. maddesi uygulamasında sanıkların, maddenin 1.fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, bu yoksunluklarının kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,