Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/8222 K.2010/12287

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre vefat eden babasına ait olup ikinci katında oturduğu evi yakan sanığın eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturacağı, ancak hakkında TCK.nun 151/1, 152/2-a ve 167. madde ve fıkraları hükmü gereğince şahsi cezasızlık söz konusu olduğundan mahkemece yazılı biçimde nitelendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde göıülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Adli sicil kaydı içeriğine göre ertelemeye engel geçmiş mahkumiyeti olmayan sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca c bendinde sayılan haklardan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, adli sicil kaydında bulunan mahkumiyetlerden hangisinin esas alındığının gösterilmemesi suretiyle denetimin olanaksızlaştırılması,