Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/9069 K.2010/11749

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Olay ve dosya kapsamı ve iddianame anlatımına göre de sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK. nun 197/1. madde ve fıkrasındaki suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında görevsizlik kararı verilip davaya Ağır Ceza Mahkemesi bakması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi kapsamında ceza sorumluluğunu tamamen veya kısmen kaldıracak bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığının CMK.nun 74. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Başkanlığından alınacak rapor ile tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça konu sahte paraların T.C. Merkez Bankasına gönderilerek iğfal kabiliyeti olup olmadığı hususunda rapor aldırılması gerekirken soruşturma aşamasında paraların sahte olduklarına dair aldırılan eksik rapora dayanılarak hüküm kurulması,

4- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK.nun 61/8 madde ve fıkrasına aykırı olarak temel adli gün para cezasının paraya çevirdikten sonra indirim yapılarak sanığa fazla para cezası tayin edilmesi,

b) Temel gün para cezasının taksitlendirilmesi karşısında, hapis cezasının paraya çevrilip taksitlendirilmeyerek hükümde çelişki yaratılması,