Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/9430 K.2010/8296

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin tahkikat sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre, suçun kanıtlanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:

1- Yasal olmayan yollardan Türkiye'ye giriş yapmış Van ilinden İstanbul'a gitmek isteyen 8 göçmeni 65 AL 607 plaka sayılı araç ile naklederken kolluk güçleri tarafından yakalanan sanığın kanıtlanan eyleminin göçmenlerin yurt dışına çıkmasına imkan sağlamaya teşebbüs suçunu oluşturacağı ve bu halde 5237 sayılı TCK.nun 79. maddesinden verilecek cezadan 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin 1. fıkrasına göre uygulama yapılırken, a, b, d ve e bentlerinde sayılan haklarından mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklarından ise koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken,

haklardan ne süre yoksun kalınacağı belirtilmeden "5237 sayılı TCK.nun 53/l. maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına" karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün (1) nolu bozma yönünden oyçokluğuyla (2) nolu bozma yönünden oybirliğiyle bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 9.6.2010 gününde karar verildi.

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE: Sanığın suçunun tamamlandığı düşüncesiyle (1) nolu bozma sebebine katılmıyoruz.