Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/9863 K.2010/4251

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak,

5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek ve 5237 sayılı TCK.nun da tekerrürün bir artırım nedeni olarak öngörülmediği de gözetilerek, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra ve tekerrürün 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği gözönüne alınarak karar verilmesi yerine, yazılı biçimde yasal ve yeterli olmayan bir gerekçeyle karar verilmesi,