Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/11475 K.2011/6486

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karar karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii, yasa yolu ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, temyiz süresinin başlangıç zamanı kararda açıkça gösterilmediğinden, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a) 765 sayılı TCK.nun 31. maddesinde düzenlenen kamu hizmetlerinden yasaklanma cezasının, aynı Yasanın 11. maddesinde "cürümlere mahsus cezalar" başlığı altında ve 30.06.1995 tarih, 1993/1-1995/1 karar sayılı içtihadı birleştirme kararında da yinelendiği üzere bir ceza olarak düzenlendiği ve yine aynı Yasanın 41/2. madde ve fıkrası uyarınca bu cezanın "asıl cezanın icrası müddetince devam etmekte beraber .... cezanın ikmal edildiği veya sakit olduğu günden" başlayacağının belirtilmesi karşısında.

5237 sayılı TCK.nun "belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma" başlıklı 53. maddesinde düzenlenen ve 45. maddesinde bir ceza olarak belirlenmeyen güvenlik tedbirlerinin, "mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" devam edeceğinin öngürülmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 765 sayılı TCK.nun 31. maddesine göre lehe bulunduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, 765 sayılı TCK.nun 31. maddesinin uygulanması ve buna göre de takdiri indirim ve mahsupun lehe olan 5237 sayılı TCK.nun 62. ve 63. maddelerine göre yapılmaması,

b) Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile 6136 Yasanın 12. maddesinin son fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, suça konu tabancalar ile eklerinin 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi zorunluluğu,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında hükmün takdiri indirim ve mahsubuna ilişkin bölümünden "765 sayılı TCK.nun 59. ve 40." ifadelerinin çıkarılıp yerine "5237 sayılı TCK.nun 62. ve 63." ibarelerinin eklenmesi,