Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/11818 K.2011/11958

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen 12.10.2004 gün 2004/1686-747 esas sayılı kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği, diğer sanıkların temyizi üzerine dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığının 15.12.2005 günlü yazısıyla lehe yasanın tesbiti yönünden gereğinin takdiri için geri gönderilmesi üzerine hükmü temyiz eden sanıklarla beraber hükümlü hakkında uyarlama yargılaması yapıldığı.

Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 2007/8-125 esas, 2007/186 sayılı kararında açıklandığı üzere lehe yasanın belirlenmesi için sanıklarla ilgili bozma kararının hakkında hüküm kesinleşen Nurullah Çoşkun’a sirayetinin olanaksız olduğu, her iki yargılamanın usulü, koşulları ve sonuçları birbirinden farklı bulunduğundan, haklarındaki hüküm kesinle- şenlerle, yargılamaları devam edenlerin birlikte yargılamasının yasal olarak mümkün bulunmadığı,

bu nedenle hükümlü hakkında verilen sonraki karara hukuki sonuç bağlanmayacağından, hukuki değerden yoksun hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), lehe yasanın tesbiti için gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi

gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), emanete kayıtlı silah ve eklerinin 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine,

3- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

Sanıktan elde edilen silah sayısına göre alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay ve dosya kapsamına göre suça konu kaleşinikof silahın vahim olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre sanık hakkında yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluğu dikkate alındığında, 765 sayılı TCK.nun 5237 sayılı TCK.na göre sanık lehine olduğu gözetilmeden takdiri indirimin 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine yerine 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi göre karma uygulama yapılması,