Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/11915 K.2011/4926

Gereği görüşülüp düşünüldü: 5271 sayılı CMK.nun 34/2.,231/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hü- küm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulun- madığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüte yer ver- meyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin “tefhim veya tebliğden” itibaren başlayacağı belirtilerek bu hususta duraksamaya neden olunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin kararın kendisine tebli- ğinden itibaren yasal bir haftalık süre içerisinde vaki temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yük- lenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.

maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı