Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/12191 K.2011/13119

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırda belirlenmesine karşın, aynı gerekçeyle temel gün adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca T.C Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sadece müsadere kararı ile yetinilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 197/2. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına esas alınan 150 günün 5 güne, 5237 sayılı Kanunun 52/2. madde ve fıkraları gereğince bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den çarpılarak,

3000 TL sonuç adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmesi,