Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/12248 K.2011/11887

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin ve 5252 sayılı Yasanın 4/2 ve 5. maddeleri uyarınca 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasına aykırılıktan hükmolunacak temel adli para cezasının 450 Türk lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme “TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi ve sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca tayin edilen temel adli para cezasının 450,00 Türk Lirasına indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.