Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/13190 K.2010/5530

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığa, kasten yaralama suçundan verilen adli para cezasının miktarı itibariyle 5219 sayılı Yasa ile değişik CMUK.nun 305/1. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kesin olup temyiz olanağı bulunmadığından sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi (REDDİNE),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince:

Sanık hakkında, oluş, iddia ve kabule göre 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası yerine aynı yasanın 13/3. madde ve fıkrasından hüküm kurulması alt sınırdan ceza verilmesi karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın iyi hali lehine değerlendirilerek hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanmış olması ve olayda mağdurun veya kamunun uğradığı herhangi bir zararın da bulunmaması karşısında, hükmedilen hapis cezasının paraya çevrilmesinden önce sabıkasız olan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılıp varılmadığının irdelenip tartışılması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,