Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/15060 K.2012/67

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede:

5237 sayılı TCK.nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında, sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA),

ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Oluşa, dosyadaki bilgi ve belgelere, sanık savunmasına, tanık Hüsnü Veltek, müşteki sanık ... ve ...'un hiçbir etki altında kalmadan soruşturmada verdikleri ifadelere göre olay tarihinde sanık ve arkadaşı Şahin Özer'in olay yeri lokantaya geldiği, lokanta çalışanı ...'ın içeri girmesine engel olması nedeniyle çıkan tartışmada;

sanığın suça konu tabancalarla ateş ettiği, bu olay sırasında kimliği tespit edilemeyen 3. kişinin de elde edilen ruhsatsız kaleşnikof tüfekle ateş ettiği, olay yerinde bulunan kaleşnikofun lokanta çalışanları tarafından kolluğa teslim edilmesi biçiminde gerçekleşen olayda sanığın iki adet tabanca dışında kaleşnikof silahın sahibi olduğu, ateş ettiği iddiasının kanıtlanamadığı, sanığın kanıtlanan eyleminin 6136 sayılı kanunun 13/1. madde ve fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde anılan yasanın 13/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,