Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/16125 K.2011/16116

Hükümlüler ..., ...'in 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep ile bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ve müsadereye dair (ANKARA) 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2008 gün ve 2008/301 esas, 2008/384 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlüler müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 19.10.2009 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmedilen hapis cezasının süresine göre hükümlüler müdafiinin duruşma isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine, dosya üzerinde yapılan incelemede; Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1-Temel hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde aynı gerekçelerle adli para cezasına alt sınırdan uzaklaşılarak tayin ve takdir edilmesi, 2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel adli para cezasına esas alınan 20 günün 5 güne, takdiri indirim sonucu belirlenen 16 günün 4 güne, hükmedilen sonuç 320 TL adli para cezasının ise 80 TL'ye indirilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından,