Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/17272 K.2012/3119

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına göre hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. ve 5237 sayılı TCK.nun 50/5. madde ve fıkrası hükmü uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Kabule göre TCK.nun 61/6. maddesi uyarınca bir liranın arta kalanının hesaba katılmayacağının gözetilmemesi ve 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca, suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden eksik tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

b- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,