Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/18946 K.2011/10093

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkası bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasından tayin edilen ... adli para cezasının suç tarihi itibariyle 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen haklardan yoksun bırakılmanın (b) ve (d) bentleri ile sınırlı bırakılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 900 TL adli para cezasının 450 liraya ve 5237 sayılı TCK.nun 62/1. madde ve fıkraları uygulanarak hükmolunan 750 lira sonuç adli para cezasının 375 Türk Lirasına indirilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,