Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/19032 K.2011/17870

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında taksirle yaralamaya neden olmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında TCK.nun 89/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, önce TCK.nun 22/3 ve sonra TCK.nun 89/2-b maddesi uygulanarak cezanın arttırılması gerekirken TCK.nun 22/3 maddesinin 89/2-b maddesinden sonra uygulanması sureti ile TCK.nun 61/2-4 maddelerine aykırı davranılmış ise de, bu husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/l-c madde ve bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,