Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/19642 K.2010/2445

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullan- maktan yoksun bırakılmasının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar vermek gerekirken, tüm hakları yönünden şartla salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suç tarihi itibariyle hükmolunan temel adli para cezasının 216 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- Somut olayda 5237 sayılı TCK.nun, 765 sayılı TCK.na göre sanık lehine olduğu ve lehe yasanın bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden, müsadereye 765 sayılı TCK.nun 36. maddesinin uygulanması suretiyle lehe yasa uygulamasının karıştırılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 5237