KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2009/19830 E., 2011/12118 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Göçmen kaçakçılığı ve resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
390 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık Yüksekova Asliye Ceza Mahkemesi'nde talimatla alınan ek savunması sırasında ikametgahı olarak “...
Mahallesi ...” adresini bildirmesine karşın, yokluğunda verilen kararın başka bir adreste Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, bu nedenle tebligatın usulsüz olduğu; öte yandan, 5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, sanığın yokluğunda verilen hükümde temyiz süresinin “tefhimden” itibaren başlayacağı belirtilerek bu hususta duraksamaya neden olunduğu anlaşılmakla,
sanık müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında göçmen kaçakçılığına teşebbüs suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 79. maddesinde düzenlenmesine karşın adli para cezasına hükmolunmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 16.10.2008 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin imzası bulunmamakta ise de, bu duruşmada dinlenen tanık beyanlarının, haklarındaki hükümler temyiz incelemesine konu olmayan diğer sanıkların eylemlerine ilişkin olduğu anlaşıldığından tebliğnamede yer alan (1) nolu ve oluşa, dosyadaki bilgi ve belgelere göre Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden (2) nolu bozma düşüncelerine katılınmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- “21.10.2007” olan suç tarihinin karar başlığında “22.10.2007” olarak yanlış yazılması,
2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, karar başlığındaki suç tarihinin “21.10.2007” olarak düzeltilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2009/19830, K. 2011/12118, 2 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama