Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/20054 K.2012/21844

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkındaki 24.10.2007 tarihli asıl hükmün ve temyiz başvurusunun değerlendirilmesine ilişkin 03.12.2007 tarihli ek kararın, duruşmada bildirdiği şehir merkezindeki adrese değil, nüfusa kayıtlı olduğu adrese tebliğ edilmesi karşısında; sanığın temyiz başvurusunun değerlendirilmesine ilişkin ek kararı 26.02.2008 gününde öğrenerek bu ek karara karşı süresinde temyiz başvurusunda bulunulduğu kabul edilerek ve asıl hükme karşı olan temyiz isteminin de aynı gerekçelerle süresinde gerçekleştiği anlaşıldığından, yerel mahkemenin sanığın temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin 03.12.2007 tarihli ek karar kaldırılarak esas hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olma- dığından, sanığın bu suçtan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybir- liğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm kesinleşmediği halde infazına başlanılmış ve C.Savcılığının istemi üzerine hüküm kesin- leşmediği halde dosyanın ele alınarak CMK.nun 231. maddesi bakımından sanığın durumu değerlendirilmiş ise de; bu kararın hukuken bir geçerliliği bulunmadığından, bu ek kararında kaldırılmasından sonra esas hükme yönelik yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,