Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/2231 K.2011/9256

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Parada sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sadece müsadere kararı ile yetinilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,

1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve hüküm fıkrasına 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların, "5320 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Merkez Bankasına gönderilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıvermeye kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 156. maddesiyle 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrasında yazılı adli para cezasına ilişkin değişikliğin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,