KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2009/3132 E., 2011/4494 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2011
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Parada Sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlü ...'ın 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca uyarlama yapılmasına yer olmadığına, sanıkların hükümlülüklerine, müsadereye ve ertelemeye
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık ... hakkında verilen 06.12.2004 gün, 2003/52 esas, 2004/475 sayılı kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği, diğer sanıkların temyizi üzerine dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığının 19.04.2006 günlü yazısıyla lehe yasanın tesbiti yönünden gereğinin takdiri için geri gönderilmesi üzerine hükmü temyiz eden sanıklarla beraber hükümlü hakkında uyarlama yargılaması yapıldığı.
Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün, 2007/8-125 esas, 2007/186 sayılı kararında açıklandığı üzere, lehe yasanın belirlenmesi için sanıklarla ilgili bozma kararının hakkındaki hüküm kesinleşen ...'a sirayetinin olanaksız olduğu, her iki yargılamanın usulü, koşulları ve sonuçları birbirinden farklı bulunduğundan, haklarındaki hüküm kesinleşenlerle, yargı- lamaları devam edenlerin birlikte yargılanmasının yasal olarak mümkün bulunmadığı,
bu nedenle hükümlü hakkında verilen sonraki karara hukuki sonuç bağlanamayacağından, hukuki değerden yoksun bulunan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gere- ğince (REDDİNE), lehe yasanın tesbiti için gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,
2- Sanıklar ... ve... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceği mahkemesince takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2009/3132, K. 2011/4494, 7 Haziran 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama