Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/3591 K.2011/4616

Gereği görüşülüp düşünüldü: Kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması sebebiyle CMK.nun 231.. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi yerine, yazılı biçimde yasal ve yeterli olmayan bir gerekçeyle karar verilmesi,

2- Hükmün gerekçe kısmında "5237 sayılı Kanun ile herhangi lehine değişiklik getirmediği anlaşılarak" denilmesine karşın, hüküm fıkrasında zoralıma 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca karar verilmek suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,