Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/3610 K.2011/3740

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas nitelikte mahkumiyetleri bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Mahkemece dayanılan gerekçelere göre, temel hapis cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesinde bir isabetsizlik yok ise de, 5237 sayılı TCK.nun 3/1. madde ve fıkrası hükmü uyarınca fiilin ağırlığıyla orantılı bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden hapis cezasının yazılı biçimde üst sınırdan tayini,

2- Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulamasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,