Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/4452 K.2011/4650

Gereği görüşülüp düşünüldü: I- Sanık hakkında sarhoşluk suçundan, Kabahatler Kanununun 35. madde- si uyarınca verilen idari para cezası tayinine ilişkin karar aynı Kanunun 29. maddesine göre itirazı kabil olup temyiz olanağı bulunmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme ilişkin başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itiraz merciince mahallinde karar veril- mesi mümkün görülmüştür.

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kişilerde korku, kaygı veya panik yaratacak tarzda silahla ateş etmek suçlarından kurulan hükümlerin incele- mesinde:

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hüküm kurulurken temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından az olmayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadı- ğından bozma sebebi sayılmamıştır.

Kişilerde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etmek suçundan hüküm kurulurken dosya içeriği gözetilerek cezadan takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin fiili takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Kişilerde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etmek suçundan hüküm kurulurken TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkra- nın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- Sanığa ait Güneysu Sulh Ceza Mahkemesinin 2003/48 Esas 2004/15 karar sayılı ilama ilişkin ertelenmiş cezasının infazına ilk hükmü veren mahkemece karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın gözaltında kaldığı sürenin mahsubuna karar verilirken uygula- ma maddesinin, 5237 sayılı TCK.nun 63. yerine 60. maddesi olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek,