Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/4836 K.2011/4521

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş, dosya kapsamı ve sanık ...’un savunmasına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanık ... ile ilgili bozma düşüncesine katılınmamıştır.

1- Müdafiinin, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık ... hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a) Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 TL yerine, 489 TL olarak fazla tayini,

b) Sanığın aynen infazına karar verilen erteli mahkumiyetine ilişkin olarak mahkemesince ve ait olduğu dosya üzerinde karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ...

hakkında TCK.nun 513/2 maddesi uyarınca tayin edilen temel adli para cezasının 450 TL’ye, aynı yasanın 522. maddesinin uygulanması sonucu 150 TL’ye, hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca para cezasına çevrilip TCK.nun 72. maddesi uyarınca toplanması sonucu sonuç adli para cezasının 390 TL’ye indirilmesi, hüküm fıkrasından erteli ilamın aynen infazına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "sanığın erteli ilamının aynen infazı yönünde gereğinin takdiri için mahkemesine ihbarda bulunulmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Müdafiinin, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik aşamalarda değişmeyen savunması, köy merasını sürerken yakalanan diğer sanık ...’un bu savunmanın aksine olmayan beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında, şüpheden öte kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeyerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,