Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/5479 K.2011/3907

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sabıkalı olan sanığın birden fazla olarak işlediği suçların niteliği, suçların işleniş şekilleri gözetilmeden kişiliğinin olumlu olduğundan bahisle tehdit suçundan verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve yaralama suçundan suçun icra hareketlerinin tamamlanması ve zararın ağırlığı gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 35. ve 3. maddeleri gereğince fiilin ağırlığı ile orantılı şekilde indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde en üst hadden indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması ve tekerrürün 5237 sayılı Yasada bir infaz kurumu olarak düzenlenip 01.06.2005 tarihinden önce işlenen ve lehe olması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın uygulandığı olaylarda uygulanamayacağı ve mahkemece yapılan uygulamaya göre, silahla yaralamaya teşebbüs suçundan hükmolunan sonuç ceza itibariyle 5237 sayılı yasa sanık lehine olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 440 Türk Lirası olduğu gözetilmeden fazla tayini,