Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/6719 K.2011/4902

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 61. maddesinin 4. ve 5. fıkraları gözetilerek, sanığa 5237 sayılı TCK.nun 86/2 madde ve fıkrası uyarınca verilen cezadan 86/3-e madde, fıkrası ve bendi uyarınca artırım yapıldıktan sonra eylem teşebbüs aşamasında kaldığından TCK.nun 35. madde ve fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygu- lama yapılması ceza miktarı yönünden sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni ya- pılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince