Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/6789 K.2011/11188

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...’ın yokluğunda verilen kararda yasa yoluna başvuru şekli gösterilmediğinden 5271 sayılı Yasanın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. madde ve fıkraları hükmü uyarınca temyizi süresinde kabul edilip, her iki sanık yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sahte paraların “taklit ve tağyir”ine iştirak ettiklerine ilişkin kanıt bulunmadığı anlaşılan sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nun 318. maddesinin uygulanması gerekeceği ve buna göre de 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca yasaya uygun biçimde bir karşılaştırma ve belirleme yapılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların ayrıca 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 17. maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkartılan “Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik” hükümleri gere- ğince T.C Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmemesi,Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA),19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.