KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2009/722 E., 2011/551 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
384 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde:
Yerinde görülmeyen sairi itirazların reddine, ancak:
a) Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyeti, 765 sayılı TCK.nun 404. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen suça ilişkin olup; bu suçun, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve bu düzenlemenin, koşullarının oluşması durumunda, "davanın düşmesi" seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
b) 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin I. fıkrasında suçlunun, kişiliğine, sair hallerine ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilebileceği hükmü getirilmiş olmakla; bu hususlar irdelenmeden, tekerrüre esas sabıkasından bahisle 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince:
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
a) 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,
ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, infaza yönelik hükümlerin lehe yasanın belirlenmesinde esas alınamayacağı, ayarıca tekerrürün 5237 sayılı TCK.nun da artırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanamayacağı,
5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı gözönüne alınarak sözü edilen lehe hükümlerin ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanması mümkün olabileceğinden, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak denetime elverişli şekilde karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2009/722, K. 2011/551, 1 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama