Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/7311 K.2011/2744

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca temel para cezasının 450 TL'den fazla tayin edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen temel adli para cezasının 450 Türk Lirası olarak ifadesi ve hükümden "sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK.nun 53/l-a, b, c, d, e madde ve bentlerinde belirtilen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, c bendinde belirtilen velayet hakkında, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma yaptırımının şartla tahliye tarihine kadar uygulanmasına" ibaresinin çıkarılarak, yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun

53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamla-