Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/9356 K.2011/14507

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1-Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre sanıkların suça konu sahte paraları piyasaya sürmesi biçimindeki eylemlerinin, 765 sayılı TCK.nun 316 ve 5237 sayılı TCK.nun da 197/1. madde ve fıkrasına aykırılık oluşturduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK. nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesine uygun olarak, denetime elverişli şekilde karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Uygulamaya göre de;

a)- Piyasaya sahte para sürme suçunun süreklilik arz eden bir suç olup teselsülü bünyesinde barındırdığı, değişik kişilere sahte para verilerek piyasaya sürülmesinin suçun temadi (süreklilik) unsurunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların birden fazla müştekiye sahte para verdiklerinden bahisle 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

b)-765 sayılı TCK.nun 36. maddesi gereğince müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların 5320 sayılı Kanunun 17. maddesi ile Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre işlem yapılmak üzere T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,