Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/9870 K.2012/1686

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanıklara verilen temel cezanın 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, göçmen sayısı, sanığın kusurlu davranışları ile güttüğü amaç ve saik ile TCK.nun 3/1. madde ve fıkrasında yer alan orantılılık ilkesi gözetildiğinde asgari haddin üzerinde tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıkların yurda kaçak yollardan giren yabancı uyruklu şahısları Van ilinden İstanbul iline götürmek için anlaştıkları ancak Bitlis ilinde yakalandıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların eylemi yabancıların yurt dışına çıkmalarına imkan sağlamaya teşebbüs olup, yapılan hareketlerin ulaştığı aşamada meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek TCK.nun 35. maddesi uyarınca cezadan alt haddin üzerinde bir oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/4 oranında cezadan indirim yapılarak fazla ceza tayini,

3- Sanıklar hakkında TCK.nun 79. maddesi gereğince temel ceza tayin edilirken suçun işlendiği yer ve zaman, suçun işleniş biçimi, suç konusunun önemi, sanıkların kasıt durumları gerekçe gösterilerek alt sınırdan hapis cezası tayin edildiği halde, gün para cezasına esas alınan birim gün sayısının aynı gerekçe ile asgari hadden uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

4- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,