Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/10942 K.2011/1611

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların temyizinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanık ...'ın tüm aşamalarda, suça konu tabancanın kendisine ait olmadığını savunması, tanık ...'ün hazırlıktaki beyanından vazgeçerek mahkemedeki ifadesinde, tabancanın kime ait olduğunu bilmediğini ve görmediğini söylemesi, sanık ...'in ise barda bulunan bir tabancanın kendisine ait olduğunu kabul etmesi, diğer tabancanın da sanık ...'de yakalanması, olay yerinde başka bir tabancanın da bulunmaması karşısında, sanık ...'in üzerine atılı suçtan beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; her iki sanık hakkında uygulama yapılırken, 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında; 5737 sayılı TCK.nun 50. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre lehe seçenek yaptırımlar taşıdığı gözönüne alınarak karar verilmesi yerine, yazılı biçimde yasal ve yeterli olmayan bir gerekçeyle karar verilmesi,