Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/10948 K.2012/12370

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Somut olayda 765 sayılı TCK.nun ve 647 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu ve uygulamanın da buna göre yapılmasına karşın, lehe uygulamanın bir bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesinde 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanmasına karşın, zoralımda 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

2- 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde; suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla; atılı suçun karşılanması gereken maddi zarar doğurabilecek suçlardan olmaması sebebiyle suç tarihi itibariyle sabıkasız bulunduğu anlaşılan sanığın kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden yasal ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,