Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/11026 K.2012/15742

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Oluşa, dosyadaki bilgi ve belgelere, ele geçen silah sayısına göre temel hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayininde bir isabetsizlik yok ise de; kararın gerekçesinde sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiğinin belirtilmesine rağmen, asgari had üzerinde ceza tayin edilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 62/2. madde ve fıkrası uyarınca sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar değerlendirilmeden, “suçu ısrarla reddetmesi” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,