KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2010/1115 E., 2010/4008 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Parada sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
A- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Sanığın, hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...'den sahteliğini bilerek aldığı paraların yapılan aramada üzerinde ele geçirildiği bu haliyle sanığın eyleminin TCK.nun 197. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,
2- Uygulamaya göre de;
a)- Sanığa verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken, uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,
b)- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla, adli sicil kaydına göre ertelemeye engel sabıkası olmayan sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
c)- Müsaderesine karar verilen sahte paraların, 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi ile "Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
B- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/1115, K. 2010/4008, 16 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama