Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/11330 K.2012/2206

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Teknik bilirkişi raporunda sanığın tecavüz ettiği suça konu yerin 466 parsel mera ve kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtildiği anlaşılmakla; denetime olanak verecek şekilde tapu kaydı getirtilerek, suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesin- de sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup vasfı kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, hükmolunan adli para cezalarının toplanması,