Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/11438 K.2012/11110

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi; sanık ...'nın suça konu tabancayı satın aldığını beyan etmesi karşısında eylemine uyan 6136 Sayılı Kanunun 13/1. maddesi yerine anılan yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

ASanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi alt soyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

BSanık ... hakkında ise; sanığa tayin edilen hapis cezasının para cezasına çevrilmiş olması karşısında ancak kasıtlı suçlardan verilen hapis cezalarının kanuni sonucu olarak uygulanması gereken TCK.nun 53. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sanık ... hakkındaki kısmından 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,