Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/1337 K.2011/15790

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden mağdurların zararının karşılanmaması sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanıklara asgari hadden ceza tayin edildiği halde suç tarihi itibariyle para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini,

2- Suça konu paraların müsaderesine karar verilmeden 5320 sayılı Yasanın 17. ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in 16. maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi,

3- 5252 sayılı Yasanın 5/1. maddesi gereğince ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, suça konu sahte paraların Merkez Bankasına gönderilmesine yönelik paragraf çıkarılarak yerine “suça konu ve adli emanetin 2005/129 sırasında kayıtlı sahte paranın 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine ve ayrıca müsaderesine karar verilen paraların 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi ile Sahte Banknotların İncelenmesi Ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul Ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre T.C.